Afval scheiden goed voor milieu maar niet voor in huis!

Sinds December j.l kregen wij een brochure en een pak plastic vuilniszakken door de brievenbus.
Vanaf nu moest al het plastic ook gescheiden gaan worden.
Wij zijn over het algemeen behoorlijk trouw op gebied van afval scheiden en ok laten we dat dan ook maar gaan doen, zit natuurlijk niet op een boete te wachten.
We zijn nu anderhalve maand verder en ik ben er nu wel achter dat het allemaal wel zo leuk voor het milieu is maar niet voor ons huishouden!
De eerste vraag die bij mij oprees was, sjees waar laat ik eerst het plastic?
Er staat 1 grote pedaalemmer in de keuken waar we het restafval in doen. Etens restjes geven we aan onze kippen en als er iets tussen zit wat ze niet mogen hebben dan gaat dat rechtstreeks de groene container in.
Oud papier wordt eerst in onze bijkeuken verzameld in een doos, en als die vol is zetten we die in de garage.
Glazen potjes en flessen verzamelen we in de kast in de bijkeuken en worden ongeveer 1 x per twee weken naar de glascontainer gebracht. De Garage puilt ongeveer uit met spullen die weer de afgelopen maanden verzameld zijn. ( En dan twee x per jaar wordt hij echt grondig opgeruimd en verdwijnt weer een groot deel naar grof vuil en te kleine kleding gaat naar Humanitas.
Maar goed dat plastic, de keuken is niet heel erg groot om nog een grote prullenbak bij neer te zetten en de bijkeuken is ook vol.
Uit nood hebben we dus een plastic tas aan de verwarming hangen in de keuken waar ik het plastic in doe en zodra de plastic tas vol is breng ik die naar de garage.
Ik vind het een slordig gezicht zo’n plastic tas aan de verwarming en in de garage wordt het onderhand ook steeds voller met al die plastic tassen. (Ja zit te wachten tot het EINDELIJK door de gemeente wordt opgehaald. )

Echt, ik wil graag een handje helpen aan een goed milieu, maar het huishouden wordt er niet beter op!

Nu ben ik wel heeeeeeeeeeel benieuwd naar jullie ervaringen hier in en lukt het jullie om het netjes en overzichtelijk te houden?
(Misschien wat handige tips voor mij? )

Honne houd wel van geintjes :-) .

Honne heeft Hyves, ja ik ben 1 van de zovelen die al jaren mee doet met Hyven.
Bijna iedereen hoor ik zeggen , pffft heb ik niks mee met dat hele Hyven maar wel bijna iedereen doet er aan mee!
Ik vind Hyves leuk, heb veel mensen weer terug kunnen vinden waar ik vroeger mee om ben gegaan.
Ook is het een leuke manier om vrienden of familie even een krabbel te doen net zoals je een smsje kunt sturen.
Soms krijg ik leuke mail, moet toegeven de meeste mails zijn hoogstens irritant …. kettingbrieven en dat soort zooi … die bekijk ik niet eens en gooi ik weg.

Vorige week kreeg ik een leuk mailtje van een oud collegaatje van mij.
Ze was iemand uit het verleden tegen gekomen die mij ook wel eens had gezien toentertijd en mij wel zag zitten en wilde eigenlijk wel een date.
Ik las de naam en dacht…hahaha dat vertrouw ik niet helemaal want die naam zegt mij al niks.
Maar Honne houd wel van geintjes en heeft het zelfde mailtje naar een groot aantal van haar vrienden/familie gestuurd.
Zowel in dames als heren versie.

Het mailtje (ik pak nu even de heren versie ) zag er als volgt uit :
hi (naam ontvanger),

ik heb pas weer iemand gezien Sharon die ik lang geleden heb leren kennen en die heeft jou toen ook gezien. nou heeft Sharon mij gevraagd of ik iets wilde regelen kweet niet of het wat voor je is.

doei

Ivonne

p.s. ik heb geen adres of iets anders van jou gegeven hoor.

Ik kreeg echt hele verschillende reacties binnen.
Mensen die blijkbaar bang zijn om gekoppeld te worden omdat ze getrouwd zijn, heel argwanend van wat is dit????
Ook mensen die terug reageerden met een lach en mee zeurden dat ze een date geregeld hadden met diegene.
Maar zo ook een reactie van iemand die schijnbaar het wel spannend leek ( overigens is diegene een vrijgezel ) .
Die mailde mij dat het hem wel leuk leek om diegene te leren kennen en of ik een hyves adres had of wat dan ook.
Blijkbaar had hij niet in de gaten dat hij door te klikken op de naam meer te weten zou komen.
Trappelend van ongeduld kwam er vlot weer een berichtje, hij wilde zo graag weten wie ze was en wat voor persoon ze is.
Flauw dat ik dan ben en gaf heel serieus een reactie terug dat hij op haar naam kon klikken en dan op haar profiel terecht zou komen.
Heel snel reageerde hij heel enthousiast dat hij dat zou gaan doen!
En ik nog ff snel terug berichte dat hij maar moest laten weten of een date wat zou gaan worden.

Daarna hoorde ik niks meer.
Hahaha heerlijk, ik houd wel van zulke humor!

18+

Liep ik gister avond rond elf uur buiten de hond uit te laten, zag ik een eind voor me uit een groot wit iets van sneeuw staan. Ik was nog te ver weg om te kunnen zien wat het was maar dacht wel : Zow hey die hebben ze hoog gemaakt!
Hmmmm het is te dun voor een sneeuwman, maar ja het is ook wel erg hoog om dat natuurlijk zo mooi te krijgen.
Hoe dichter ik bij kom hoe meer vragen er bij mij omhoog rijzen.
Hoe zouden ze hem zo hoog gekregen hebben, hij is minstens wel 3 meter hoog!
Och ligt een grote sneeuwbal voor, daar hebben ze vast bovenop gestaan.
Och wel twee sneeuwballen………
Ik sta ervoor…SLIK…
Dat is geen sneeuwpop!
Lol even een foto met mijn mobieltje maken hoor!

Kwaliteitsfoto is het niet, maar ja het is van een mobieltje en het was verder donker.
….Vanmorgen was hij trouwens niet zo hoog meer, jammer dat ook zulke lachwekkende dingen vernield worden .

Iedereen de beste wensen voor 2010!

Had mij voorgenomen om 31 december een blog te gaan schrijven, heb het vooruit geschoven naar 1 januari en nu is het al 2 januari dus het schiet niet erg op hier!
Zoiets noemen we inspiratieloos en niet voor uit te branden .

Het oude jaar hebben we uitgezeten bij mijn ouders, lekker naar Guido Weijers gekeken ( vond ik wel leuk om te zien ) en Marco Borsato in de staats loterij show.
We hadden dit jaar eens geen lot gekocht, ieder jaar is het niks en betaal je je blauw voor een lot dus dan nu maar het risico gelopen geen miljonair te worden en dus niks kopen.

Automatisch gaan mijn gedachten rond deze dagen terug naar het afgelopen jaar, gebeurtenissen en vraag ik mezelf af of ik er tevreden over ben.
Heb weer wat leuke ervaringen op fotografie erbij, heb dit jaar twee zwangerschap shoots en een trouw reportage gedaan.
Daarnaast heb ik de meiden, de hond en de dierentuin als proefkonijnen gebruikt.
Heb geprobeerd me iets meer te verdiepen in de instellingen van de camera.
Het lukt nog niet zoals ik wil maar ik ben lid geworden van het fotoblad Zoom.nl en als het mee zit ben ik over niet al te lange tijd ook lid van een fotoclub.
Ik wil hoe dan ook mezelf blijven verbeteren op het gebied fotografie.

Kwa werk heb ik het afgelopen jaar ook flink zitten worstelen, zolang het gevoel van pfffft is dit het…wil ik dit wel en wat wil ik nou eigenlijk?
Heb uiteindelijk een keuze gemaakt om mij in te gaan schrijven bij een uitzendbureau voor werk in de bedrijfs catering.
Was een hoge drempel voor mij om te doen, maar ben blij dat ik het toch gedaan heb.
Ik werk niet veel en ook niet regelmatig maar zo nu en dan werk ik bij Stork of in de gevangenis en dat bevalt mij prima! ( En gelukkig beval ik hun ook goed dus dat is helemaal fijn )
Ik voel me op dat vakgebied als een vis in het water, het is weer een soort welkom terug naar datgene waar ik voor geleerd heb en het geeft voldoening.

Naast hobbie en werk ben ik ook nog moeder en echtgenote.
Het valt soms niet mee!!!
Regelmatig vraag ik me af of ik het wel goed genoeg doe, het valt niet altijd mee om met opgroeiende meiden ( waarvan 1 toch al behoorlijk puberend ) om te gaan.
Het vergt in ieder geval behoorlijk veel geduld ( tot 10 tellen is zo nu en dan tot duizend tellen ) .
Wat eerder nog met gewoon erover praten lukte is nu af en toe knallende deuren, stampende voeten en boos weg lopen geworden. Meestal lukt het uiteindelijk wel weer om te praten en is het daarna weer even rustig, maar het kost wel ontzettend veel geduld en merk hoe moeilijk het is om te blijven beheersen.
Maak je maar geen zorgen hoor, ik denk dat vele ouders van puberende kinderen dit wel zullen herkennen.
Eeuwig moeten vragen of de slaapkamer opgeruimd wordt, wasgoed wat niet bij de was terecht komt en dan zeuren ze dat ze geen schone sokken meer hebben!!!!!
Tig x iets moeten vragen en altijd weer moeten horen van jaha doe ik zo en later zien dat het gewoon niet gebeurt is.
Of als je een keer iets verbied ( straf of zo ) te horen krijgen dat ze ook nooit iets mogen!
Maar uhm ga nou niet gelijk denken dat ik altijd verschrikkelijke meiden heb!
Ze zijn verder juist hardstikke leuke lieve meiden, ze hebben afgelopen maanden keihard gewerkt op school en zijn over het algemeen wel vrolijk en zijn ook ontzettend creatief, bezitten een gezonde dosis humor en zijn heel erg sociaal.
Ze zijn alleen regelmatig bezig mijn geduld te testen en te kijken hoever ze kunnen gaan .

Voornemens voor dit jaar?
Heb ik niet echt, ik hoop gewoon dat ik in positieve zin ervaringen opdoe en leer van fotograferen en werk en als moeder/echtgenote.
En hoop dat de vriendschappen die ik heb zo fijn blijven .
(Oké ik hoop stiekem ook op een vette jackpot, maar ja gaat niet lukken als je nergens aan mee doet )

xxx liefs Honne .

Gouwe ouwe :-) …Do they know its Christmas time…

Hij blijft voor mij 1 van de mooiere kerstnummers.

Nu het toch sneeuwt :-)……

….. Alle kerstkaarten zijn al geschreven en de deur uit (sinds gister) , en dan krijgen we vandaag ineens zulk mooi prachtig sneeuw weer! .
Was een leuk plaatje geweest voor de kerstkaarten.

Goedenmorgen :-)

Omdat ik daar nu naar luister en het wel een goed nummer vind van Alicia Keys .

Fijne dinsdagmiddagen

Het zat er al aan te komen, eens zou er een dag komen dat het oude lieve mensje van 84 tegen mij zou gaan zeggen dat het mijn laatste dag bij haar zou zijn om daar te helpen.
Die dag werd vandaag.
Ze wordt steeds meer hulpbehoevend en ik bood haar nog hulp in zoverre als ik zou kunnen.
In juni 2006 kwam ik voor het eerst bij haar thuis, ze had via via mijn naam horen vallen dat ik een goede hulp voor haar zou kunnen betekenen in haar huishouden.
Had een zware periode achter de rug van ziekenhuis en tijdelijk in verzorgingstehuis vanwege zware hart problemen.
Eenmaal thuis kreeg ze hulp in de huishouding van de thuiszorg, maar het voelde voor haar niet lekker, ze was voor haar gevoel een nummer en de hulp deed alles zoals hun het zelf achten dat het goed was en ze voelde zich daar niet prettig bij.
Aarzelend belde ze mij op en vertelde haar verhaal en vroeg of ik misschien een gaatje voor haar had om haar te komen helpen, al wilde ze eerst wel een kennismakingsgesprek om te zien wat voor persoon ik was en om te kijken of ik het bij haar ook wel zou zien zitten.
Ik wilde het wel proberen, ze klonk als een hele lieve vrouw die ontzettend goed wist wat ze wilde en nog heel actief de dingen volgde van wat er allemaal op deze aardkloot gebeurde.
Ik sprak een datum met haar af en ben toen zonder verwachtingen naar haar toegegaan en trof een tenger gebouwde vrouw aan met een ontzettend wijze sterke uitstraling aan.
Ze was wel nerveus, nerveus omdat ik zou komen en omdat ze zo hoopte dat ik die iemand zou zijn waarbij ze een goed gevoel zou hebben.
Gelukkig wist ik een goed gevoel aan haar te geven en ze wilde het liefst dat ik zo snel mogelijk bij haar zou kunnen beginnen.
De afspraak werd de dinsdagmiddag, voor haar het meest geschikte dagdeel ondanks dat ik dan maar anderhalf uur zou kunnen komen omdat ik om kwart over 3 gewoon thuis wilde zijn om de meiden op te kunnen vangen.
1 x in de 14 dagen zou ik komen, ze wilde nog zoveel mogelijk zelf kunnen doen wat nog mogelijk was.
Ben ik een voorstander van, want al het werk uit andermans handen pakken en vooral als ze al de 80 passeren dan moet je uitkijken dat ze niet achter de geraniums wegkwijnen.
Ze was gelijk ontzettend blij en tevreden met mij, ik denk ook niet dat ik overdrijf als ik zeg dat ze dat iedere dag dat ik bij haar gewerkt heb ook tegen mij heeft gezegd.
Na twee jaartjes werken werd het duidelijk dat ze lichamelijk nog minder werd, ze vroeg mij of ik er bezwaar tegen zou hebben om iedere dinsdag bij haar te komen ipv om de dinsdag.
Voor mij geen probleem, ik had dan toch niks bijzonders.
Als ik niet kon, vanwege schoolvakanties of kinderen die ziek waren deed ze er nooit moeilijk over.
En als zij een keer niet kon vanwege een ziekenhuisbezoek of literatuur bespreking (ze was nog actief bij een litaratuur club ) dan maakte ik er geen probleem van.

Het was voor mij in mei j.l moeilijk om een beslissing te gaan nemen om via het uitzendbureau weer aan de slag te gaan in de catering, het werk waar mijn hart eigenlijk ligt.
Ik had geen hekel aan schoonmaken maar ik wilde het liefst toch weer werk gaan doen tussen collega’s en een datgene doen waar ik voor geleerd had.
Dat betekende dat ik niet elke dinsdag maar zo vrij zou hebben om bij het oude mensje te kunnen gaan helpen.
Ik vond het heel moeilijk om het haar te vertellen maar ze pikte het goed op en we spraken af dat we zouden kijken hoe het zou gaan als ik gewoon de dinsdagen zou komen die ik wel zou kunnen.
Soms kwam ik er dus een dinsdag niet ( ik belde elke maandagavond om te zeggen of ik ingepland was of niet ) soms een paar dinsdagen niet, en soms weer vele dinsdagen achterelkaar wel.
Haar gezondheid gaat wel steeds een stukje minder, dan hebben we het over ouderdom, sneller moe, sneller klungelen met bloeddruk, ogen die achteruit gaan enz enz .
Alles wat ze zelf nog deed, lukt niet meer en kost teveel energie.
Hoe erg het haar ook tegen stond, ze besloot toch maar weer een beroep te gaan doen op thuiszorg.
Ze vertelde het mij bijna in tranen, maar ze zei ook wel dat ze toch wel moest accepteren dat ze zelf steeds minder kan.
En dat het zou betekenen dat ik dan overbodig zou worden.
Maar goed vandaag de dag duurt aanvragen t/m het moment daar dat je hulp hebt ontzettend lang dus ik zou vast niet snel weg hoeven.
Ik was er dus al wel een poos op voorbereid dat de dag zou komen dat ik te horen zou krijgen dat ik voor het laatst bij haar zou zijn om te helpen.
Die dag was vandaag.

Ik kom binnen zoals elke dinsdagmiddag, hang mijn jas op het hangertje die ze altijd speciaal voor mij heeft hangen. ( Ze wilde nooit dat ik mijn jas gewoon aan een haak hing, vond ze zonde van mijn jas )
En terwijl ik vanuit het halletje de woonkamer inloop zegt ze:”Ga eerst maar even zitten, ik moet met je praten”.
Ow jeeh grap ik, dat klinkt heel serieus. ( En ik voel wel wat er komen gaat ).
Het is rond wat thuishulp betreft en ze krijgt a.s donderdag een gesprek met degene die bij haar thuis elke week 3 uurtjes gaat helpen.
Ze heeft er ontzettend veel moeite mee om het mij te vertellen en staat dan ook resoluut weer op en zegt, ik doe het ook maar gelijk.
Ze overhandigd mij een envelopje, ik moet het gelijk van haar openen.
In het envelopje zit een mooi kaartje waarop ze mij bedankt en mij en mijn gezin heel veel goeds toewenst.
En een geldbedrag.
Ja ik betaal je gewoon 5 weken door want ik had er zelf eigenlijk niet opgerekend dat ik voor het nieuwe jaar hulp zou krijgen en ik gun je die van harte.
Ik wordt er een beetje stil van en zeg haar dan ook dat ik het ontzettend lief van haar vind en dat ik hoop dat de nieuwe hulp goed gaat klikken met haar en dat ze daar ook rust in gaat vinden.
Ze vraagt wat ik deze laatste keer nog voor haar wil doen, ik weet dat ze heel erg gesteld is op haar balkon met haar mooie bloemen en planten en besluit die nog even goed schoon te vegen en stel haar voor om de toilet + ruimte een goeie beurt te geven.
Afgelopen weken heb ik haar huis verder een goeie beurt gegeven dus de nieuwe hulp zal geen dingen gaan vinden wat echt hard nodig is en een eigen werk volgorde/routine moeten gaan vinden.
Om half 3 ben ik klaar en drink nog een kopje warme chocolade met haar aan de tafel waar we de dinsdagen al heel veel met elkaar hebben gepraat over haar passies van vroeger die ze nog deed toen ze het nog kon en dat waren verre reizen maken en fotografie, dingen die mij ook ontzettend boeien.
Of hadden we het over boeken die we lezen en vertelden daar wat over.
Een vrouw naar mijn hart, 84 en nog zo ontzettend helder al vergeet ze wel sneller wat dingetjes.
Dit was dan mijn laatste dag qua werk bij haar, maar ik zal zekers zolang het mensje nog leeft contact blijven houden met haar door zo nu en dan een telefoontje, kaartje of bezoekje te gaan geven.

Ik zal de dinsdagmiddagen bij haar gaan missen.

De prijs

Zoals ik al eerder deze week liet weten heeft Loraine een prijs gewonnen bij de Karwei waar ze een wedstrijd kijkdozen maken van Anubis hadden.
Een week lang heeft ze er op zitten knutselen en het werd dan ook geen standaard kijkdoos om te zien .
Er is veel lijm, papier, glitterstiften enz aan opgegaan, ik grapte al dat ze minstens een prijs moest gaan winnen om de kosten weer te evenaren .

Maar goed, Loraine en ik zijn zojuist naar de Karwei gegaan waar ze vriendelijk ontvangen werd door de bedrijfsleider die haar gelijk feliciteerde en haar complimenteerde dat dit overduidelijk de mooiste kijkdoos was die ze binnen hadden gekregen.
Zodra de doos ( eigenlijk meer een huis ) ingeleverd was zei iedereen gelijk dat dat de mooiste was.
Grijns ik voel me net zo’n overtrotse moeder haha, want ik heb al zo vaak verteld dat Loraine zo’n mooie kijkdoos heeft gemaakt…en Loraine steeds nuchter daarop zei…jeuj mijn moeder is nog trotser dan ik!
Loraine kreeg dan ook 4 cadeau’s aangereikt die ze niet eerder wilde openen dan dat we thuis zouden zijn.
Eenmaal thuis ging ze extra langzaam uitpakken omdat IK zo supernieuwsgierig was.
Grrrrrrrr echt, die meid keek me echt aan van sjow.. nog ff en dan pak ik ze lekker morgen pas uit!
Maar affijn, ze heeft als volgt een spel van ANubis, een magische spaarpot, een DVD en een kleuren op nummerschilderij gewonnen .
Kan ze eindelijk niet meer klagen dat ze in haar hele leven nog maar 1 x iets heeft gewonnen met een kinderbingo, maar nu ook een wedstrijd kijkdozen maken waar honderden kinderen aan mee hebben gedaan.

update Anubis

Loraine werd zo straks gebeld door Karwei, ze heeft een prijs gewonnen en mag vrijdagmiddag de prijs op komen halen.
Hmmmm wat zal het zijn voor cadeautje.
Waardebon?
Toegangskaartjes voor de theatervoorstelling van Anubis?
Wij zijn heel erg benieuwd, wat denken jullie wat voor prijsje ze krijgt?