Ik heb er verder geen woorden voor.
Rust zacht Zwaantje.

Mallootje verscheen voor het eerst in mijn leven in juli 1992 toen ik net 7 maanden op kamers woonde.
Ik ging samen met een huisgenote naar haar tante toe die op een boerderij woonde.
Geen idee waarvoor we daar toen waren maar ik weet nog wel dat we op een gegeven moment even een schuur in gingen waar een poes van hun lag met haar 5 kittens.
Er werd al grappend gezegd van: “Hey wil je een kitten hebben?” en ik was in 1 oogopslag gelijk al verliefd op de lapjesuitvoering die tussen de tijger streepachtige kittens in lag.
“Ze zijn allemaal beschikbaar behalve de lapjeskitten, die willen we zelf houden”.
Bammm daar ging mijn gelukzalige gevoel en voor mij was het gelijk klaar.
Ik kon de lapjes poes niet kiezen? Nou dan wilde ik er helemaal geen 1 want daar had ik niet dat bijzondere gevoel bij gehad bij de eerste oogopslag.
Nee dank je, laat maar zitten!
Ik was er al klaar mee en liep de schuur weer uit naar buiten toe.
Even later zei die tante tegen mij dat als ik echt heel erg graag die lapjes kitten wilde hebben dat ik die dan wel mocht hebben. Ik was toen ook dolgelukkig toen ze dat zei en een paar weken later toen ze groot genoeg waren om de moeder te verlaten kon ik haar dan ook ophalen.
Voor het eerst ging ik “samenwonen” sinds ik mijn ouderlijke huis had verlaten en dat was niet met Eric waar ik toen sinds december 1991 een relatie mee had maar met een bloedmooie lapjespoes!

Ze had gelijk nog geen naam, ik ben een ontzettend moeilijke wat namen verzinnen betreft.
Eric had al geopperd van is Veronicue geen mooie naam? Dit omdat er zowel eric en ivon uit die naam konden.
Maar ik dacht, heh bah wat een kaknaam, das niks voor dit beessie!
Ik ben vaak een mens van de momenten en na een tijdje toen de poes weer eens rare capriolen uithaalde en zijwaards kangaroe springend de kamer in hupste schoot er bij mij uit van sjeeh wat een malloot zeg!
En daarmee werd Haar roepnaam dus Malloot!

Malloot heeft heel wat andere huisdieren te vriend gehad zoals een hamster die Valentijn heette, een angora konijn die Stamper heette, nog twee hangoor konijnen, een kooikerhond “Dolly”, poes Teddy en May-Lee onze huidige hond en onze 3 kippen en twee konijnen die in de tuin in de ren lopen.
Heeft wat verhuizingen meegemaakt, onze trouwdag, de geboorte van onze twee dochters.
Kortom heel veel verschillende periodes van geluk, verdriet die ik heb gedeeld met haar.
Haar bijnaam was ook moeder overste want we hebben altijd het gevoel gehad dat malloot over ons waakte.
Zelfs in de periode begin dit jaar toen Eric en ik in een moeilijke huwelijkscrisis zaten leek het dat Malloot ons liet weten dat ze niet wilde dat we uit elkaar zouden gaan.

Afgelopen 3 jaren begon Mallootje al wat af te takelen, ze kreeg steeds meer ouderdomskwaaltjes.
Diep in mijn hart wist ik wel dat het niet zo lang meer zou gaan duren dat ik haar zou gaan moeten missen maar ik wilde er niks over horen.
Al een paar keer begon Eric er afgelopen maanden over dat ze naar de dierenarts zou moeten om na te laten kijken en of het nog wel eerlijk was tegenover haar om haar zo door te laten leven.
Waarop ik dan verontwaardigd liet weten dat ze nog best gelukkig was en nog prima naar haar zin had bij ons, ik was als de dood om haar te moeten gaan missen!!!!

Toen Piwi bij ons kwam vier weken geleden accepteerde Malloot hem gelijk, iets wat wij best wel heel erg raar vonden.
Over het algemeen accepteerde Malloot alles wel maar had ze altijd een soort overmacht over zich, zij was de baas en doe niks wat mij niet aan staat of je krijgt een standje van me!
Bij Prius die in maart dit jaar bij ons kwam had ze zeer zekers die houding maar bij Piwi ging ze zelfs aan hem snuffelen en liet ze rustig toe dat Piwi haar besnuffelde en bij haar kwam liggen.

Helaas kampte Malloot toen al behoorlijk met pijnklachten op diverse plaatsen en zag je haar met de dag aftakelen.
Zo kon ze ineens niet meer op de plank springen waar de voer en drinkbakjes staan en zo kon ze geen brokje meer binnen krijgen en moesten we uitwijken naar heel fijn gesneden kipfilet en zelfs dat kreeg ze moeizaam naar binnen.
Een zak met botten werd ze en haar vacht werd er niet mooier op.
Toen Eric twee weken geleden weer voorstelde om naar de dierenarts te gaan en die een mening te vragen over de kwaliteit van Malloots leven wist ik dat ik het nu niet meer tegen zou mogen houden en met lood in mijn schoenen zijn we toen ook heen gegaan met min of meer wetende wat de dierenarts zou gaan zeggen.
Ze is een oude poes en heeft een mooi leven gehad maar ze is moe, ze is op en ze verdiend het niet om nog verder in leven gehouden te worden met pijnstillers.
We spraken af dat ik zou gaan bellen om een afspraak te gaan maken dat de dierenarts bij ons thuis zou komen om Malloot voor eeuwig in slaap te laten vallen.
Ik heb op de terugweg en ‘s avonds nog heel wat gehuild en afgevraagd waarom haar hartje er nou niet spontaan mee stopte tijdens haar slaap.
Uiteindelijk na een paar dagen een afspraak gemaakt dat de dierenarts haar op 9 november bij ons thuis zou laten inslapen.
De dag ervoor heeft Eric nog een mooi kistje voor haar getimmerd en zelfs voering er in gedaan, ons Mallootje verdiende het niet om zo in een kuil zand neergelegd te worden en dat haar haren nat en vies zouden worden als ze dood is.
‘s Nachts kon ik de slaap niet vatten en ben ik naar beneden gegaan en op de bank gaan liggen met mijn kussen en een warm fleecedeken.
Net alsof Malloot het aanvoelde, ze heeft de hele nacht tegen mij aangelegen op de bank.
De dag duurde aan de ene kant een eeuwigheid en aan de andere kant vloog het voorbij tot de dierenarts er was.
Ze heeft het geweten, haalde nog even een keer fel uit naar mijn arm toen ze een prik kreeg maar was gelukkig ontzettend snel in slaap, zo snel kon je niet afkijken!
Daarna kreeg ze “de” prik die er voor zorgde dat haar hartje stil ging staan en gelukkig ging dat ook super snel.
Ik heb me goed gehouden tot de huisarts me vroeg of het allemaal nog ging en of hij nog wat voor ons kon doen. Kon niks meer uitbrengen en schudde nee terwijl ik Mallootje aaide.
Hij wenste ons veel sterkte en ging weg, toen heb ik Malloot even gefatsoeneerd en in de kist gelegd. Daarna hebben we haar even later begraven in onze tuin, op een plekje waar ze vaak half in de zon en half in de schaduw lag.

Mijn maatje waar ik tot nu toe het langst mee heb samen gewoond is er niet meer, ik mis haar en ze zal voor altijd in mijn hart blijven bestaan.

Foto’s van een uur voor ze de laatste adem uitblies

Een uurtje later ging bij mij de voordeur bel en ja hoor de overbuurvrouw bij mij aan de deur of ik ook toevallig wist waar dit katje vandaan kwam.
Maar net als haar wist ik het niet en besloten we dat Amivedi maar ingelicht zou worden dat er een kitten in onze straat rond liep.
Terwijl de overbuuf Amivedi belde had ik de kitten al zonder moeite in mijn handen gekregen en gaf door dat ik het katje wel zolang bij ons in huis zou houden tot de eigenaars hem op zouden komen halen.

Er kwam een oproep van gevonden in de krant te staan maar er kwam geen baasje de kitten ophalen, we waren er inmiddels achter dat het een katertje is.
Na twee weken wachten en geen reactie vonden wij het wel welletjes en hadden we hem natuurlijk al in onze harten gesloten en conclusie getrokken dat hij niet meer opgehaald zou gaan worden.
Hij is nu van Loraine, onze oudste dochter die hem de naam Piwi Ginger heeft gegeven.
We hebben al een dure rekening bij de dierenarts gehad aan medicijnen en hebben hem gelijk ook laten chippen, wij zouden namelijk wel willen weten waar onze kat uit hangt als we hem kwijt zijn geraakt!
Ook heeft Piwi een mooie krabpaal en speeltjes gekregen en kan hij enorm goed met onze andere kater Prius overweg en hopen we dat hij een leuk speelmaatje voor Lolita en May-Lee zal zijn .

May-Lee is inderdaad weer een trotse moeder geworden op 22 oktober, op die dag is mijn wederhelft ook nog eens 41 geworden dus er was dubbelop feest!
Net als vorig jaar zijn er weer 8 pups geboren! En net als vorig jaar weer 4 driekleur en 4 blenheimpjes .

Hoe ze het voor elkaar gekregen heeft weet ik niet, maar fantastisch toch dat alles zo mooi verdeeld is?
En wat het nog weer leuker maakt is dat ze zowel in de blenheim en driekleur het geslacht ook nog eens keurig verdeeld heeft.

Ik had al flink zitten duimen tijdens de zwangerschap dat er in ieder geval een mooi teefje voor ons tussen zou zitten en nu had ik zelfs keuze tussen 4 teefjes!
Met het tweede teefje dat geboren werd had ik gelijk een gevoel van dit is haar! Wel raar want ik had haar nog niet eens goed bekeken hoe ze er uit zag.
Natuurlijk zag ik gelijk dat het een blenheim was terwijl ik vaak heb gezegd dat ik driekleur cavaliertjes mooier vond. Maar hier had ik gewoon een niet te beschrijven gevoel bij (zou het bijna paranormaal willen gaan noemen) en schoot ook zonder er bij na te denken de naam Lolita door mijn hoofd en zei het daarna ook hard op. Bij de teefjes die daarna geboren werden had ik dat niet, ook al zijn het ook ontzettend mooie hondjes!

Gelukkig kon Anja zich er wel in vinden dat ik voor dit teefje wilde gaan want ook deze zullen wij net als we May-Lee hebben onder fokkers voorwaarden houden.

Inmiddels zijn de puppen alweer ruim 3 weken oud en het gaat zeer goed met ze .

Ze hebben allemaal hun oogjes open en kunnen al een beetje zitten en proberen al mooi rond te gaan stappen wat nu nog wat zwiebelig gaat en dus ook heel grappig er uit ziet haha.
Hier en daar hoor je al een beetje gegrom, echt leuk om te horen, ik verheug mij er al helemaal op wanneer ze met elkaar gaan spelen en elkaar dan grommend gaan uitdagen!

Als je uitgebreidere dek, dracht, bevalling , weekfoto’s en socialisatie verslagen wilt zien/lezen dan kan je dat op de website van Anjaterecht .

Lekker wijffie is die Lolita he? (Kimbola’s Magic Dolce Vita is haar stamboom naam )

Heb in ieder geval al een week kunnen genieten van de woonkamer en had natuurlijk alle aandacht voor May-Lee die niet van mijn zijde afweek en zodra het maar kon stijf tegen me aan kroop.
Nu is ze van nature wel een hondje wat aandacht van je wil, maar dit vond ik wel heeeel overdreven.
Ook bij dingen waar bij ze normaal haar neus zou gaan optrekken van ok ik mag het niet maar doe het lekker puh wel, was ze de braafheid zelve!
Vond het gewoon eng worden hahahaha .

Vorige week maandag keek ik naar haar en zei hardop ja je ziet er anders uit maar kan de vinger er niet op leggen wat het is, je bent qua omvang in mijn ogen niet dikker maar toch staan die haren van je flanken anders dan anders…. Is dit dan een herkenning van zwangerschap?
Ergens bang dat je weer zit zwanger te kijken en natuurlijk alles ziet wat er niet is, maar ik ken mijn hond en ze was anders dan anders.
Vrijdags belde Anja om door te geven dat we direct maandags (dus vandaag) om 8 uur ‘s morgens al terecht konden voor een echo bij de dierenarts.
Dan weet je in ieder geval zeker of er pups in zitten of niet.

Gisteren begon madam ‘s morgens met misselijk te worden… haar ontbijt bleef staan en das niks voor onze wandelende prullenbak (sorry dat ik je soms zo noem May-Lee!) en ging ze languit liggen op de vloer, terwijl ze kleden en kussens voor het kiezen heeft of vaak de bank als slaaplaats wil gebruiken.
Ik flapte er dan ook uit van nou als die niet zwanger is dan vreet ik mijn schoen op en vervolgens zette ik dat ook nog eens op twitter tot leedvermaak van Eric, de oudste dochter, Jan mijn zwager, en zo nog meer die mijn twitter volgen.
Slik, wat had ik nou weer gezegd hahaha. En ik ben toch wel een vrouw van woorden en daden.

Vanmorgen keek ze nog beroerder uit haar ogen en het eten dat Eric twee uur daarvoor had neergezet nadat hij haar had uitgelaten en vervolgens naar zijn werk was gegaan stond nog onaangeroerd.
Stil bleef ze liggen op haar kussen en er kwam nog geen kwispel vanaf.
Na een half uurtje stond ze wel op om Anja te begroeten die ons kwam halen om vervolgens naar de dierenarts te gaan.
Netjes op tijd arriveerden wij bij de praktijk waar al wat mensen zaten te wachten met hun hond of kat en waren we uiteindelijk dan na half 9 pas aan de beurt.
Netjes werd May-Lee haar buikje geschoren zodat het echo apparaat daarna beter contact zou gaan maken voor beelden in haar buik.

Daarna mocht ze weer gaan staan, bij vrouwen gaat een echo beter als ze liggen en bij een hond gaat het beter als ze staan.

De beelden waren niet direct duidelijk om te zien, het apparaat stond nog niet goed ingesteld.
Nadat dat goed was en het apparaat weer over het buikje van May-Lee ging was het een kwestie van een tel en ja hoor daar zagen we netjes tegen elkaar aan 4 vruchtjes zitten.
Nu weet niet iedereen dat, maar een baarmoeder van een hond bestaat uit twee hoorns, bij een mens zie je 1 ruimte.
en bij een hond gaat dat op deze manier:

Wat wij zagen dat zeg maar aan 1 kant, dus dat betekend dat er aan de andere kant ook nog wel een paar zullen zitten. May-Lee zit dus best wel gevuld!
Het is nu alleen nog wel een periode dat het echt nog vruchtzakjes zijn die zich beginnen te vormen binnenin maar dat de kans nog wel aanwezig is dat er nog vruchtzakjes kunnen worden weggeworpen zonder dat je dat in de gaten hebt.

Die grote zwarte vlek met wit vlekje is een pup.

Gelukkig ik hoef geen schoen op te bakken en May-Lee is dus behoorlijk zwanger!!!
Nu gaan we hopen op een goede zwangerschap en hoop ik dat May-Lee niet zoals de vorige keer tot het einde aan toe bijna niet wil gaan eten.
En ik duim ondertussen ook stiekum heel erg hard dat er een mooi teefje voor ons in zit!!!

Wij hadden afgelopen juni of juli ( mjah ik ben de tijd een beetje kwijtgeraakt ) terwijl we met ons buiten zwembad bezig waren te reinigen en weer bij te vullen inene ook een binnenbad erbij!
Terwijl wij dachten dat er netjes water vanuit de keuken zo via de tuinslang het zwembad inliep kwam ineens de oudste naar buiten om te vertellen dat we nu ook een binnenbad hadden.
Wat bleek, de tuinslang was van de koppeling afgesprongen en toen liep het in plaats van door de tuinslang naar buiten over onze eiken vloer in de keuken en zelfs tot halverwege de kamer.
Er stond een behoorlijke laag water wat niet meer met een dweiltje zo gewoon op te dweilen was, we hebben overal toen handdoeken neer gegooid en na veel werk de vloer weer “droog” gekregen.
Alleen jammer dat het water ook onder de vloer was gaan lopen en daardoor de vloer omhoog kwam en de golven zichtbaar waren in het hout.

Verzekeringswerk dus en gelukkig zijn wij heel goed verzekert, offerte laten maken van de vloer en nog een verzekeringsexpert erbij gehad en toen konden wij gelukkig gaan zoeken naar een nieuwe vloer.
Voordat wij met vakantie gingen hebben wij een mooie vloer uitgezocht en laten bestellen en als ik heel eerlijk mag zijn vind ik de nieuwe vloer veel mooier dan de vloer die wij hadden. Maar goed de vloer die er in lag is er door de vorige bewoners in laten leggen.

Na onze vakantie hebben wij op aanraden de oude vloer eruit gesloopt om het beton eronder goed te kunnen laten drogen en hebben wij 4 weken op de betonnen vloer geleefd.
We hebben die tijd wel benut om de muren en het plafond en deuren/kozijnen een nieuwe lik verf te geven.
Gelukkig hebben wij hier wel hulp bij gehad! .

Inmiddels ligt de nieuwe vloer er bijna een week in en het is echt heel erg mooi geworden!

We zijn deze week verder gegaan om mooie verwarmings ombouw te gaan maken (Ok mijn vader maakt ze en wij helpen ze in de verf te gaan zetten haha) en dan komen daar weer mooie vensterbanken op van de zelfde planken als de vloer.
Het raamwerk is klaar en moet nog in de verf gezet worden en dan komen er nog sierplaten in die nog in de verf gezet moeten worden en het vensterbankgedeelte moet ook nog, dus nog even geduld hebben voor het geheel klaar is!

Verder hadden wij voor dat wij waterschade kregen de meiden belooft dat ze van slaapkamer mochten ruilen en hebben wij 1 slaapkamer nu leeg en bijna vrij van het behang en zullen we daar de komende tijd ook nog gaan sausen, behangen en wat nog nodig is ( nieuwe (rol) gordijn enzo ) gaan doen.
De andere slaapkamer hoeft alleen her en der even bijgewerkt te worden met verf en komt nog een muur decoratie op.

Kortom wij vervelen ons hier absoluut niet!

Zoals ik 18 augustus schreef was May-Lee op dat moment net een paar dagen loops. Meestal tegen de 12/14 dagen loopsheid zijn de “gemiddelde” teefjes dan op hun vruchtbaarst dus mijn tante stelde voor om tegen de 10e loopsdag eens te kijken of May-Lee haar gedrag al wat veranderde.
Dag 7 mailde ze me nog of ik al veranderingen opmerkte, waarop ik antwoorde van nee ik merk niks maar ik kom morgen wel naar je toe op de dijk om te zien of jij soms veranderingen opmerkt.
Woensdags dus met May-Lee naar de dijk toe waar ik mijn tante haar antwoord al niet eens meer hoefde te hebben!
Ze was bij de vaste roedel honden waar ze vaak mee loopt op de dijk ineens wel ontzettend versierderig en werd ook van alle kanten versiert!
Oh…dit is toch wel heel erg anders dan hoe ze thuis is en ik schrok er zelfs wel een beetje van.
Hmmm dat wordt morgen even naar de dierenarts bloed laten prikken op haar progesteron waarde.
Aan de waarde kun je zien hoever haar eisprong ongeveer is en kan je dan inschatten wanneer het tijd wordt om haar te laten dekken.

De volgende ochtend om half 9 zaten we dan bij de dierenarts en het prikken ging zonder problemen.
Nu moesten we maar een telefoontje afwachten, mijn tante zou bericht krijgen rond 11 uur hoe de waarden er uit zagen.
Om kwart over 11 ging hier de telefoon, de dierenarts die Anja op dat moment niet kon bereiken en dan via mij de uitslag wilde doorgeven.
Ik was voor bereid op een waarde van 10/13 zodat ze op zijn vroegst vrijdag of zaterdags gedekt zou kunnen worden.
De uitslag is 18.7 , het lijkt mij dat u vandaag uw hond nog zou moeten laten dekken!
18.7 ??? Dat kwam echt als een donderslag bij mij terecht en ik werd er gelijk al nerveus door!!!
Ik keek even op de klok en zag dat het de tijd was dat Anja dan over de dijk wandelt met haar roedel, ik zou haar dus met een half uurtje kunnen bereiken.
Het was al een chaotische dag en ik moest nog snel naar de bank om geld te pinnen voor de meiden en ik moest op tijd ‘s middags de trein halen om naar de psychologe te gaan en nu kwam er ook nog een dekking bij tussen!
Ik ben als een speer geld gaan pinnen en besloot naar de dijk te gaan rijden, inschattend dat ze op de helft van hun ronde zouden zitten en ja hoor goed ingeschat!
Anja en de andere dames keken dus al heel vreemd op dat ik de dijk op kwam lopen en keken me al vragende aan.
Waarop ik alleen maar opgewonden nog uit kon brengen dat May-Lee al een waarde van 18.7 had en dat ze dus vandaag wel gedekt zou moeten worden.
Dit had Anja dus ook niet verwacht en stond ook wel even verbaast te kijken.
Ze zou zodra ze thuis was gelijk de eigenaresse van de dek reu gaan bellen en een tijd afspreken.
Ik ben weer naar huis gereden, heb gegeten samen met de meiden en nicht die samen met Kyara ‘s middags naar de Pullendag zou gaan, Anja nog gebeld of ze al een tijd wist om naar Arnhem te gaan want daar woont Totilas de dek reu. Om 19.00 zou de eigenaresse thuis zijn van haar werk.
Gelukkig kon ik dus toch nog zelf mee!

Na het avond eten werden May-Lee en ik opgehaald door mijn oom en tante en zijn wij richting De Steeg gereden en bereikten we het adres zonder files of andere opstoppingen.
We stapten uit de auto en liepen richting de woning waar we moesten zijn, lieten May-Lee mooi voor op lopen en ze ging zelf al opgewonden bij het goede adres staan ruiken.
We werden verwelkomt door de eigenaresse die Totilas gelijk erbij haalde zodat May-Lee gelijk kennis kon gaan maken met hem.
Ze was gelijk helemaal in love op hem en ze hadden dan ook alleen maar aandacht voor elkaar.
Ze liet zich gewillig versieren en kon er zelf ook wel wat van om hem te versieren, dat zat wel goed!

Even kennis met elkaar maken

Hmmm wat ruik en zie jij er interessant uit!

Nog even goed laten ruiken

Ze hadden er allebei wel heel veel zin in dus ze zaten binnen mum van tijd ook vastgekoppeld

En daar sta je dan vastgekoppelt aan elkaar, Anja blijft ondertussen bij ze zitten

En zo hebben ze 20 minuten aan elkaar gekoppeld gezeten, dat vergt wel enige energie!

Al met al vond ik het een hele mooie date tussen die twee, zelfs na het dekken bleef May-Lee helemaal in love richting Toto en ze had het vast niet erg gevonden als ze nog een keer zou mogen, maar voor Toto was 1 keer wel vermoeiend genoeg .
Nu is het afwachten of May-Lee alles goed heeft opgenomen en of het goed wil gaan nestelen de komende weken.
Over een week of 3 zullen we meer weten door middel van een echo of May-Lee en Toto rond 28 oktober paps en mams zullen gaan worden.

Landolin Totilas (Toto)

Kimbola’s Magic Queen Isabella (May-Lee)

Sorry ik ben al te ver op leeftijd om weer aan een kind te gaan denken, ik ben tevreden met onze twee meiden en heb geen plannen om nog zelf te gaan bevallen.
Maar ik heb al een poos de wens om ooit nog een pup van onze hond May-Lee zelf te gaan aanhouden in ons gezin!
Vorig jaar beviel ze van een prachtig nestje van 6 reutjes en 2 teefjes die toevallig VANDAAG alweer 1 jaar oud zijn!
Gefeliciteerd Jambo, Tjommie, Fabian, Binkie, Sjuulke, Deksels, Lady en Toby!!!!!!
Ze zijn uitgegroeid tot prachtige pubercavaliers!

Maar May-Lee is sinds afgelopen dinsdag weer loops en we hebben de plannen om haar over anderhalve week te laten dekken door een prachtige Reu!
Als het allemaal mag gaan lukken en goed verlopen en er wordt daar een mooi teefje uit geboren dan zullen wij daar zelf eentje van gaan houden.

Houd de blog dus in de gaten, er komt weer een spannende tijd aan!!!

De volgende dag (zondags) zijn we weer met z’n viertjes naar de leukste markt in Liege geweest, heerlijk weer 2 kilometer kraampjes en natuurlijk weer een paar leuke dingetjes gekocht.

‘s Maandags hebben we een uitrust dagje gehad, was maar goed ook want toen hebben we een dagje flink wat regen gehad, zelfs hagelstenen zagen we nog uit de lucht komen.
Even tijd gehad om dan ook wasjes te draaien en de stofzuiger door het huisje te doen en verder lekker relaxt.

‘s Dinsdags hadden we een bezoekje gepland aan Franchimont, daar stond een hele leuke ruïne wat heel vroeger een kasteel was geweest. Met een beetje fantasie kon je je nog wel voorstelling van maken hoe het ooit was en hebben we ons wel vermaakt met wat er nog wel van stond.
Eric en de meiden hebben bijvoorbeeld nog via hele smalle trappen richting 80 meter diep naar beneden gegaan. Ik ben veilig boven gebleven want had nog al last van mijn knieën.
Vanuit Franchimont zijn we ergens bij een taveerne gestopt en hebben we heerlijk en goedkoop gegeten.
Voor 45 euro zaten we met z’n vieren stampvol incl. drinken, dat was dus heel erg goed te doen!

Woensdags zijn we naar Hotton geweest waar we weer in een prachtige grot zijn geweest, deze grot vonden we nog veel indrukwekkender dan Remouchamps en we hebben van begin tot einde genoten.
De rest van de dag zijn we in Hotton gebleven waar we boodschapjes hebben gedaan, het was zo warm en zonnig weer, we hadden er weer zin in om ‘s avonds te gaan barbecueën bij ons huisje.
Ook zijn we nog in een dierenwinkel die gespecialiseerd is voor chihuahua hondjes geweest, we keken onze ogen uit! Wanden vol rekken met kleding en spulletjes.
Nu ben ik niet zo weg van aangeklede hondjes, maar het was wel ongelooflijk wat voor kledingkeuze er voor die hondjes is, zelfs bruids en bruidegom kleding of hoe noem je dat, je hebt bruidsmeisjes en jongens, laten we het dan bruidshondjes noemen .
‘s Avonds lekker de BBQ aangestoken en lekker gegeten en daarna lekker gerelaxt.

Donderdags, dag voor vertrek zijn we bij het huisje gebleven.
Laatste wasjes gedraaid, wat dingen schoongemaakt en nog lekker in de zon gelegen buiten.
Koffers zover mogelijk was ingepakt en ‘s avonds na de maaltijd een kliekjesvreetavond gehouden haha.
Chips, koeken enzo wat open was hadden we zoiets van of opeten of weggooien zodat het de volgende dag niet mee hoefde.
Nog film gekeken en daarna niet al te laat naar bed omdat we de volgende dag er op tijd uit moesten zijn.

Vrijdags op tijd opgestaan, ontbeten, laatste spullen ingepakt en om precies 10 uur waren we klaar .
We moesten namelijk om tien uur de sleutel weer inleveren.
Vond het aan de ene kant ontzettend jammer dat de vakantie er weer op zat, maar toch ook wel weer fijn om naar ons eigen huis en ons eigen bed terug te gaan!
Aangezien we al op tijd de sleutel moesten inleveren hadden we van te voren al bedacht er een leuke terugreis van te maken, we hadden tenslotte de hele dag nog.

We zijn eerst naar Liege gereden waar we voor de verandering gingen winkelen in de stad in plaats van naar de markt.
We hebben ons er wat uurtjes vermaakt en wat leuke dingen gekocht en er nog gegeten en tegen 16.00 weer de auto in om onze reis voort te zetten.

Eenmaal weer terug in ons eigen land en bij Maastricht kwamen we in het begin van een file terecht.
Grote vakantie drukte en Eric en ik keken elkaar aan en vroegen of we zin hadden in uren lange file of lekker bij Maastricht af te slaan en daar lekker de stad in.
De keuze was snel gemaakt , we zijn af gaan slaan en hebben ons vervolgens nog twee en half uur in Maastricht vermaakt op het terras en in de winkelstraten .
Toen we weer op de snelweg zaten konden we lekker doorrijden en hebben we geen last meer van files gehad.

Bij Apeldoorn hebben we nog een stop gemaakt voor wc en om wat te gaan drinken en toen gelijk door naar huis waar we tegen tienen waren, spullen uit de auto in huis gezet en daarna gelijk door om onze hond May_Lee weer op te halen want die wilden we graag weer zien na twee weken vakantie!
May-Lee was ook heel erg blij om ons weer te zien, zolang wij weg waren was er niets aan de hand en de hond heeft het ontzettend naar haar zin gehad maar toen ze ons weer zag was ze niet meer bij ons weg te slaan haha . Wat heeft die hond ons lekker geknuffeld zeg!!!

Eenmaal weer thuis hebben we onze spullen uitgepakt en opgeruimd en tegen 00.00 uur onze oudste gefeliciteerd met haar 14e verjaardag en daarna nog even lekker gerelaxt voor we uiteindelijk weer lekker in ons eigen bedje gingen slapen.
Hmmmmmmmmmmmm eigen bed is goud waard hahaha!