Het zat er al aan te komen, eens zou er een dag komen dat het oude lieve mensje van 84 tegen mij zou gaan zeggen dat het mijn laatste dag bij haar zou zijn om daar te helpen.
Die dag werd vandaag.
Ze wordt steeds meer hulpbehoevend en ik bood haar nog hulp in zoverre als ik zou kunnen.
In juni 2006 kwam ik voor het eerst bij haar thuis, ze had via via mijn naam horen vallen dat ik een goede hulp voor haar zou kunnen betekenen in haar huishouden.
Had een zware periode achter de rug van ziekenhuis en tijdelijk in verzorgingstehuis vanwege zware hart problemen.
Eenmaal thuis kreeg ze hulp in de huishouding van de thuiszorg, maar het voelde voor haar niet lekker, ze was voor haar gevoel een nummer en de hulp deed alles zoals hun het zelf achten dat het goed was en ze voelde zich daar niet prettig bij.
Aarzelend belde ze mij op en vertelde haar verhaal en vroeg of ik misschien een gaatje voor haar had om haar te komen helpen, al wilde ze eerst wel een kennismakingsgesprek om te zien wat voor persoon ik was en om te kijken of ik het bij haar ook wel zou zien zitten.
Ik wilde het wel proberen, ze klonk als een hele lieve vrouw die ontzettend goed wist wat ze wilde en nog heel actief de dingen volgde van wat er allemaal op deze aardkloot gebeurde.
Ik sprak een datum met haar af en ben toen zonder verwachtingen naar haar toegegaan en trof een tenger gebouwde vrouw aan met een ontzettend wijze sterke uitstraling aan.
Ze was wel nerveus, nerveus omdat ik zou komen en omdat ze zo hoopte dat ik die iemand zou zijn waarbij ze een goed gevoel zou hebben.
Gelukkig wist ik een goed gevoel aan haar te geven en ze wilde het liefst dat ik zo snel mogelijk bij haar zou kunnen beginnen.
De afspraak werd de dinsdagmiddag, voor haar het meest geschikte dagdeel ondanks dat ik dan maar anderhalf uur zou kunnen komen omdat ik om kwart over 3 gewoon thuis wilde zijn om de meiden op te kunnen vangen.
1 x in de 14 dagen zou ik komen, ze wilde nog zoveel mogelijk zelf kunnen doen wat nog mogelijk was.
Ben ik een voorstander van, want al het werk uit andermans handen pakken en vooral als ze al de 80 passeren dan moet je uitkijken dat ze niet achter de geraniums wegkwijnen.
Ze was gelijk ontzettend blij en tevreden met mij, ik denk ook niet dat ik overdrijf als ik zeg dat ze dat iedere dag dat ik bij haar gewerkt heb ook tegen mij heeft gezegd.
Na twee jaartjes werken werd het duidelijk dat ze lichamelijk nog minder werd, ze vroeg mij of ik er bezwaar tegen zou hebben om iedere dinsdag bij haar te komen ipv om de dinsdag.
Voor mij geen probleem, ik had dan toch niks bijzonders.
Als ik niet kon, vanwege schoolvakanties of kinderen die ziek waren deed ze er nooit moeilijk over.
En als zij een keer niet kon vanwege een ziekenhuisbezoek of literatuur bespreking (ze was nog actief bij een litaratuur club ) dan maakte ik er geen probleem van.

Het was voor mij in mei j.l moeilijk om een beslissing te gaan nemen om via het uitzendbureau weer aan de slag te gaan in de catering, het werk waar mijn hart eigenlijk ligt.
Ik had geen hekel aan schoonmaken maar ik wilde het liefst toch weer werk gaan doen tussen collega’s en een datgene doen waar ik voor geleerd had.
Dat betekende dat ik niet elke dinsdag maar zo vrij zou hebben om bij het oude mensje te kunnen gaan helpen.
Ik vond het heel moeilijk om het haar te vertellen maar ze pikte het goed op en we spraken af dat we zouden kijken hoe het zou gaan als ik gewoon de dinsdagen zou komen die ik wel zou kunnen.
Soms kwam ik er dus een dinsdag niet ( ik belde elke maandagavond om te zeggen of ik ingepland was of niet ) soms een paar dinsdagen niet, en soms weer vele dinsdagen achterelkaar wel.
Haar gezondheid gaat wel steeds een stukje minder, dan hebben we het over ouderdom, sneller moe, sneller klungelen met bloeddruk, ogen die achteruit gaan enz enz .
Alles wat ze zelf nog deed, lukt niet meer en kost teveel energie.
Hoe erg het haar ook tegen stond, ze besloot toch maar weer een beroep te gaan doen op thuiszorg.
Ze vertelde het mij bijna in tranen, maar ze zei ook wel dat ze toch wel moest accepteren dat ze zelf steeds minder kan.
En dat het zou betekenen dat ik dan overbodig zou worden.
Maar goed vandaag de dag duurt aanvragen t/m het moment daar dat je hulp hebt ontzettend lang dus ik zou vast niet snel weg hoeven.
Ik was er dus al wel een poos op voorbereid dat de dag zou komen dat ik te horen zou krijgen dat ik voor het laatst bij haar zou zijn om te helpen.
Die dag was vandaag.

Ik kom binnen zoals elke dinsdagmiddag, hang mijn jas op het hangertje die ze altijd speciaal voor mij heeft hangen. ( Ze wilde nooit dat ik mijn jas gewoon aan een haak hing, vond ze zonde van mijn jas )
En terwijl ik vanuit het halletje de woonkamer inloop zegt ze:”Ga eerst maar even zitten, ik moet met je praten”.
Ow jeeh grap ik, dat klinkt heel serieus. ( En ik voel wel wat er komen gaat ).
Het is rond wat thuishulp betreft en ze krijgt a.s donderdag een gesprek met degene die bij haar thuis elke week 3 uurtjes gaat helpen.
Ze heeft er ontzettend veel moeite mee om het mij te vertellen en staat dan ook resoluut weer op en zegt, ik doe het ook maar gelijk.
Ze overhandigd mij een envelopje, ik moet het gelijk van haar openen.
In het envelopje zit een mooi kaartje waarop ze mij bedankt en mij en mijn gezin heel veel goeds toewenst.
En een geldbedrag.
Ja ik betaal je gewoon 5 weken door want ik had er zelf eigenlijk niet opgerekend dat ik voor het nieuwe jaar hulp zou krijgen en ik gun je die van harte.
Ik wordt er een beetje stil van en zeg haar dan ook dat ik het ontzettend lief van haar vind en dat ik hoop dat de nieuwe hulp goed gaat klikken met haar en dat ze daar ook rust in gaat vinden.
Ze vraagt wat ik deze laatste keer nog voor haar wil doen, ik weet dat ze heel erg gesteld is op haar balkon met haar mooie bloemen en planten en besluit die nog even goed schoon te vegen en stel haar voor om de toilet + ruimte een goeie beurt te geven.
Afgelopen weken heb ik haar huis verder een goeie beurt gegeven dus de nieuwe hulp zal geen dingen gaan vinden wat echt hard nodig is en een eigen werk volgorde/routine moeten gaan vinden.
Om half 3 ben ik klaar en drink nog een kopje warme chocolade met haar aan de tafel waar we de dinsdagen al heel veel met elkaar hebben gepraat over haar passies van vroeger die ze nog deed toen ze het nog kon en dat waren verre reizen maken en fotografie, dingen die mij ook ontzettend boeien.
Of hadden we het over boeken die we lezen en vertelden daar wat over.
Een vrouw naar mijn hart, 84 en nog zo ontzettend helder al vergeet ze wel sneller wat dingetjes.
Dit was dan mijn laatste dag qua werk bij haar, maar ik zal zekers zolang het mensje nog leeft contact blijven houden met haar door zo nu en dan een telefoontje, kaartje of bezoekje te gaan geven.

Ik zal de dinsdagmiddagen bij haar gaan missen.

Zoals ik al eerder deze week liet weten heeft Loraine een prijs gewonnen bij de Karwei waar ze een wedstrijd kijkdozen maken van Anubis hadden.
Een week lang heeft ze er op zitten knutselen en het werd dan ook geen standaard kijkdoos om te zien .
Er is veel lijm, papier, glitterstiften enz aan opgegaan, ik grapte al dat ze minstens een prijs moest gaan winnen om de kosten weer te evenaren .

Maar goed, Loraine en ik zijn zojuist naar de Karwei gegaan waar ze vriendelijk ontvangen werd door de bedrijfsleider die haar gelijk feliciteerde en haar complimenteerde dat dit overduidelijk de mooiste kijkdoos was die ze binnen hadden gekregen.
Zodra de doos ( eigenlijk meer een huis ) ingeleverd was zei iedereen gelijk dat dat de mooiste was.
Grijns ik voel me net zo’n overtrotse moeder haha, want ik heb al zo vaak verteld dat Loraine zo’n mooie kijkdoos heeft gemaakt…en Loraine steeds nuchter daarop zei…jeuj mijn moeder is nog trotser dan ik!
Loraine kreeg dan ook 4 cadeau’s aangereikt die ze niet eerder wilde openen dan dat we thuis zouden zijn.
Eenmaal thuis ging ze extra langzaam uitpakken omdat IK zo supernieuwsgierig was.
Grrrrrrrr echt, die meid keek me echt aan van sjow.. nog ff en dan pak ik ze lekker morgen pas uit!
Maar affijn, ze heeft als volgt een spel van ANubis, een magische spaarpot, een DVD en een kleuren op nummerschilderij gewonnen .
Kan ze eindelijk niet meer klagen dat ze in haar hele leven nog maar 1 x iets heeft gewonnen met een kinderbingo, maar nu ook een wedstrijd kijkdozen maken waar honderden kinderen aan mee hebben gedaan.

Loraine werd zo straks gebeld door Karwei, ze heeft een prijs gewonnen en mag vrijdagmiddag de prijs op komen halen.
Hmmmm wat zal het zijn voor cadeautje.
Waardebon?
Toegangskaartjes voor de theatervoorstelling van Anubis?
Wij zijn heel erg benieuwd, wat denken jullie wat voor prijsje ze krijgt?

Mijn schrijvers gehalte ligt zeer laag, don’t worry het is heel normaal rondom deze periode.
Ik sleep mij voort deze herfstige periode.
De dagen verschillen enorm, van heel druk tot totaal stil staan…het liefst leef ik daar natuurlijk een beetje tussenin.
Vorige week was het voor mij bijvoorbeeld een heftig weekje.

Maandag en dinsdag gewerkt in de gevangenis, lekkere dagen van 5 1/2 uur werken per dag.
Woensdags even een lekker dagje thuis aanrommelen, de oudste ging ’s middags bij een vriendin spelen en de jongste had een vriendinnetje mee naar huis genomen, heel gezellig .
Donderdags had ik een zwaar maar zekers wel een leuk dagje, toen heb ik van 9.00 tot 20.00 gewerkt bij Stork .
Ik was al een paar weken daarvoor erover opgebeld of ik kon werken.
Natuurlijk viel het in een week dat Eric avonddienst had dus ik moest zien of ik oppas kon regelen voor de beide meiden.
Het liefst heb ik dat ik geen oppas hoef te regelen, maar ik werd gevraagd voor een buffet en het leek mij best leuk om die mee te gaan draaien.
Gelukkig konden de meiden bij mijn ouders terecht en kon ik dus gaan werken.
Het was een receptie/buffet voor jubilarissen van dat bedrijf en het was ontzettend leuk om te doen maar ook zwaar!
Na het werken nog snel wat gegeten met de collega’s van de catering en daarna naar mijn ouders om de meiden op te halen en toen naar huis waar ik eerst nog de hond moest uitlaten en daarna echt uitgeteld neerplofte haha.
Grinnik, ik was helemaal op en dat hadden de meiden wel door want de oudste ging naar boven om het bad lekker vol te laten lopen met heet/warm water voor mij.
Heb dus heerlijk toen liggen schoon weken en ontspannen in bad .
Heb daarna een badjas aangedaan en heb de rest van de avond alleen maar zitten gapen geloof ik hahah .
Vrijdags verrekte ik van de spierpijn, oegh ik heb ook nog spieren! ( en dat vernam ik wel 3 dagen )
Heb vrijdags op wat wassen draaien bijna niks gedaan in huis, ik was gewoon hardstikke moe.

Het weekend had ik gepland om er lekker tussen uit te gaan met Eric om even samen te gaan uitwaaien in Scheveningen.
Even de batterijen opladen in de hoop dat we daarna allebei weer wat meer energie zouden hebben.
Had via internet een leuk hotelletje geboekt, leuke royale kamer niet al te duur en vlakbij de boulevard.
De meiden mochten lekker bij opa en oma logeren.
Zaterdagochtend dus de meiden en de hond naar mijn ouders gebracht en toen zijn we tegen 11 uur richting Scheveningen gaan rijden.
Ontzettend lang onderweg geweest, we hadden natuurlijk file onderweg!
Eenmaal eindelijk bij het Hotel bleek die 3 x overgeboekt te zijn , maar ze hadden een ander hotel voor ons geboekt die minstens even goed of beter zou zijn zonder dat we extra zouden moeten betalen.
Oke jammer, niks aan te doen en dus maar hopen dat dat ook zo zou zijn!
Na wat gezoek het andere Hotel gevonden en daar ingecheckt , kregen we daar een piepklein benauwd kamertje van twee en half bij 4 meter met een klein bed van 120 cm breed en een douche/wc waar je amper je kont kon draaien.
Maar goed iets anders was er niet meer dus we moesten het daar maar mee doen!
We hebben onze spullen er neer gekwakt en zijn gelijk weer naar buiten gegaan richting de zee.
Op het strand gelopen, over de boulevard en het was dan ook al zo dinertijd en zochten een leuk tentje op om te gaan eten.
We hadden beiden mixed grill besteld met het idee dat het lekker beetje giros zou zijn met nog wat van die kleine gegrilde vlees/kip gerechtjes maar we kregen een hompen vlees op het bord en geen giros! (snik)
Nu zijn wij niet van de grove biefstukken en noem maar op dus het was niet zo’n succes. En het was daarbij ook veel te veel op om te kunnen.
Ook begon daar bij Eric hoofdpijn op te zetten, we zouden eigenlijk na het eten naar de bioscoop maar Eric voelde zich steeds minder worden dat ik voorstelde om dan toch maar naar de hotelkamer te gaan zodat hij daar even kon gaan liggen en dan dat we de latere film eventueel zouden pakken.
Nadat hij dus 3 uur heeft liggen slapen en ik maar wat tv heb liggen zappen vanuit bed ( mjah was geen fatsoenlijke zitplek waar ik even kon zitten) zijn we richting de bios gegaan en bleek dat de late film al een half uur aan de gang was.
Mjah sta je dan met een drup aan je neus, avond al bijna voorbij en wat ga je dan doen?
Weer naar dat kleine kippenhok om daar vervolgens de rest van de avond tv te gaan kijken hadden we geen trek in dus zijn we het casino ingedoken.
Geen van beiden ooit in een casino geweest en daar sta je dan.
Vijf euro per persoon lichter voor de entree en eenmaal binnen tussen de apparaten en tafels en geen bal verstand van dit alles!
Beetje rond gelopen, drinken besteld en toch maar muntjes voor de automaten gedaan.
Maar na wat automaten gedaan te hebben waar ik geen bal van snapte toch maar gestopt. ( was al met al maar 2 euro speelgeld kwijt want af en toe won ik weer iets terug ).
We zijn toen weer naar buiten gegaan en alsnog naar de hotelkamer terug gegaan.
Toch maar de tv aan en hebben vervolgens Animal planet gekeken hahaha.
Voor ons doen vroeg gaan slapen en de volgende ochtend ontbeten, gelukkig was het ontbijt daar wel prima.
Daarna snel onze spullen bij elkaar gegraaid en in de auto gedaan en toen nog even weer naar het strand gegaan. Het weer was helaas omgeslagen naar zeer winderig en regen dus zijn we naar sealife gegaan wat wel heel leuk was om te zien en daarna hebben we nog ergens wat gedronken en zijn we daarna richting huis gaan rijden.
Ook de terugweg duurde ontzettend lang omdat we via een omweg richting Utrecht moesten omdat die vanaf Den-Haag afgesloten was.
Een lekker uitgewaaid gevoel hadden we niet echt, eerder een vermoeiend weekend en dan nog geld lichter ook nog.
Leuk geprobeerd dus een weekeind met z’n tweeën weg, volgende x toch maar weer simpeler een dagje naar de sauna of zo , kom je veel relaxter van thuis!

Deze week heb ik het heel rustig, alleen eventjes gewerkt bij het oude vrouwtje en voor de rest rustig mijn eigen ding .
Gister dan ook lekker poets en opruim daggie gehad en de meubelen versleept in de woonkamer.
Kreeg het de laatste tijd ’s avonds niet meer warm en hebben nu de boel zo neergezet dat er tenminste genoeg warmte van de verwarming de kamer in kan stromen, en het werkt .

Oke, schrijvers gehalte ligt laag maar heb in 1 x wel weer genoeg geschreven voor twee weken .
(Haha is iedereen ook weer bij)

xxx

Kleine mannetjes worden groot .
Ik mocht vanmiddag eventjes oppassen op Jayden en kon de verleiding tussendoor niet weerstaan om een leuke foto van hem te maken .
Herrinner je deze foto nog van toen hij een dag oud was? http://i39.tinypic.com/delpo2.jpg
Inmiddels is het mannetje alweer ruim drie maanden oud en het is wel te zien dat hij gezond opgroeit !

Lief he?

En doe ik eigenlijk ook .

Heerlijk, herfstvakantie !
De meiden hebben hun welverdiende weekje rust van school en ik doe lekker met ze mee.

Het is hier al dagen een zooitje in de woonkamer, wel een gezellig zooitje hoor .
Tafels liggen bezaait met gekleurd papier, vouw blaadjes, crêpe papier, glitter lijm, glitter pennen, plakband, pritt stiften, duck tape, scharen en op de grond staan wat kartonnen dozen en op de tv kast staat nog een schoenendoos.
Hoe we bij het idee kwamen om er hier een zooitje van te maken?
Och dat doen anderen wel voor ons .
G.J kwam met een url aanzetten van hey is dit niet wat voor die meiden?
Ik ging kijken en kwam terecht op de website van Karwei en las het volgende:

Het Huis Anubis bij KARWEI

Doe mee aan de Huis Anubis kijkdoosactie en maak kans op mooie prijzen. Ontmoet de sterren van het Huis Anubis bij KARWEI en maak je eigen Anubis kamer met de vele Huis Anubis artikelen die vanaf nu verkrijgbaar zijn bij KARWEI.

Nu vind ik het totaal niet interessant om te weten dat karwei Anubis spullen verkoopt, maar de beide meiden kijken elke doordeweekse avond trouw naar hun favoriete serie Anubis en mee doen met zo’n creatieve wedstrijd vind ik wel echt iets voor ze .
En zo vroeg ik aan de meiden of ze dan zin hadden om er aan mee te gaan doen en dan de dozen in te gaan leveren wanneer twee Anubis sterren een bezoekje gaan brengen aan het filiaal hier in Hoogeveen.
Dat lieten ze zich dus geen twee keer vragen.
Het is dus al vanaf donderdag een zooitje , maar ze zijn hier best wel creatief hier en maken dus geen standaard kijkdozen.
Met een beetje geluk zijn ze vandaag of morgen klaar en dan zal ik wel een foto proberen te knippen ervan.
Vrijdagmiddag gaan ze in ieder geval hun dozen inleveren en dan na 1 november maar wachten of ze ook een prijsje gewonnen hebben.

Vervelen doen ze in iedergeval niet deze vakantie .

Weken vliegen hier voorbij, het bloggen wordt weer een beetje verwaarloost.
Soms heb ik van die dagen ben ik druk of moe of heb even geen zin om uitgebreid te gaan bloggen.
Zo had ik bijvoorbeeld ook kunnen bloggen dat May-Lee eind september een hart test heeft gehad, ze noemen het geloof ik een doppeltest.
Dit is 1 van de onderdelen waar May-Lee op getest moet worden om te kijken of ze fok waardig is.
De test is heel erg goed gegaan, haar hart is kerngezond en heeft een A score gehaald .
Vervolgens heeft May-Lee 3 oktober nog mee gedaan aan een hondenshow in Zwolle waar ze door een Duitse keurmeester ( in dit geval een vrouw ) werd bekeken en gekeurd.
Het was helaas duidelijk dat deze mevrouw niet zo’n interesse had in Cavalier King Charles Spaniels , heb dan ook gezien dat de vrouw niet erg eerlijk was in het beoordelen van deze hondensoort.
May_Lee werd geshowd door mijn tante en liep ook voortreffelijk naast haar mee en had er ook plezier in.
Helaas Schrok ze halverwege van een knal van een putdeksel en kromp ze even in elkaar en werd eventjes angstig.
May-Lee werd als Goed beoordeeld en kreeg de volgende Duitse beschrijving erbij in haar keuringsverslag:
Is Monate Tricolor
Sehr schönen kopf und ausdruck
Schonengebit
Rückenknie Ansteigend
Gruter Körpen
Runde Kruppe

Al met al wel een positieve beoordeling , alleen heb ik wel het gevoel dat ze gewoon ingevuld hebben om maar wat in te vullen en hadden ze veel meer aandacht kunnen besteden aan het keuren.
We hopen maar dat er bij de shows die May-Lee nog moet serieuzer gekeurd gaat worden.

Zoals heel nederland onderhand wel zal weten is Marco Borsato zijn bedrijf failliet verklaard.
Nog geen twee weken later en er is al een versie op zijn bekende nummer “binnen” bedacht.
Namelijk pinnuh ….. haha .